ای جام که بوسم من لب تو                             نه این از آن سبب گیرم تب تو

من این بوسه زنم بر مرکب تو                          که گیرم حالتی طبع از کف تو

که این شکرانه بود بس همین بس                   تو این شکرانه گیر از ملعب تو

من از مستان گریزانم گریزان                           که این مستان نخواهند این حد تو

من آن تک فام مستی نویدم                          که دارم طاقت حکم الید تو

تو ای جامی که داری در درونت                        می سوزان که باشد سرمد تو

تو این می را بباید داده بر خلق                       که این می نی همی باشد قد تو

گریزانم من از آن خلق واهی                           که دارد ترس بوسه از لب تو   

تو می نوش دمی ای خلق رجحان                   که این می نی همی خواهد تب تو

چه میشد داشتی با من سخن جام                که آن دم میشنیدم صحبت تو

                                                                                     کیارش فرزین