آفرینش
بوسه ای دادی به خاک
خاک بالیدن گرفت
درپسش بر باد رفت
باد نازیدن گرفت
ساز بر افلاک رفت
افلاک را ماتم گرفت
قرعه بر خورشید بست
مهر از عالم گرفت
چون که بر ابر نشست
ابر باریدن گرفت
قطره شد سنگین و دشت
قصد جاویدن گرفت
سبز گشت و در پسش
غنچه روییدن گرفت
غنچه رویید و نگه
بر طالع آدم گرفت
از صمیم قلب گفت
آنچه از عالم گرفت
خوش بر آن خاک سیه
کین گونه بالیدن گرفت
کیارش فرزین
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم مرداد ۱۳۹۰ ساعت 13:42 توسط كيارش(20 ساله از بابل)
|